Markús Kristjánsson
				Markús Kristjánsson fæddist í Reykjavík 1902. Hann stundaði nám í Menntaskólanum í Reykjavík þar til 1918, en hætti þá, með-fram sakir veikinda, en aðallega til að leggja alla stund á tónlist. Hann lék í kvikmynda- og kaffihúsum bæjarins næstu fimm ár, en stundaði nám í öllum frítímum sínum. Hann fór til Kaupmanna-hafnar haustið 1923, var um tíma nemandi Haralds Sigurðssonar og lauk einnig dönsku stúdentsprófi. Eftir það var hann við nám í Þýskalandi og haustið 1927 hélt hann tónleika í Reykjavík sem mikla athygli vöktu. Eftir það fór hann enn utan, en nú var heilsa hans biluð. Hann andaðist 1931. Markús var fyrst og fremst píanó-leikari, en eftirlátnar tónsmíðar hans, aðallega 10 einsöngslög sem gefin voru út að honum látnum, sýna einnig ótvíræða tónsmíðahæfileika.
			Bikarinn / Jóhann Sigurjónsson Bí, bí og blaka (lag: R.Bay; úts. M.K.) / Þjóðvísa Den blonde pike / Björnstjerne Björnson Er sólin hnígur / Hannes Hafstein			Gott er sjúkum að sofna / Davíð Stefánsson Kvöldsöngur / Ókunnur höfundur Minning / Davíð Stefánsson Tunglið, tunglið taktu mig / þjóðvísa